Dementor's Kiss


 
AnasayfaPortalSSSAramaKayıt OlGiriş yap

 

JelenaVanetia.

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Yazar Mesaj
Jelena Vanetia
Kofti


Kadın Mesaj Sayısı : 1
Savaş Tarafı : DarkSpirit.
Kan Durumu : PB.

Seviye
Rpg Gücü:
40/50  (40/50)

MesajKonu: JelenaVanetia.   8/6/2010, 20:26

Kız yavaşça olduğu yerde doğruldu ve bayılacakmış gibi hissettiren başını iki elinin arasına aldı. Hızla inip kalkan göğsü ve rüzgârın puslu havada uçuşturduğu kuru yapraklar dışında bir hareket yoktu çevresinde. İyide, neredeydi ki? Sırtındaki ve sağ bacağındaki derin kesikleri saymazsa bütün vücudu dayanılmaz bir şekilde sızlıyordu zaten. Ayağa kalkıp etrafa bakınmayı geçirdi aklından, başarabileceğini sanmıyordu ya... Zorla yutkunarak başını kaldırdı. *Ah!* Boynu tutulmuş gibi en ufak hareketinde onu uyarıyordu sanki. *Sakın kıpırdama.* Yapmak istediği tek şey hemen oturduğu yere, yumuşacık yaprakların arasına kıvrılıp uyumaktı, sonsuza kadar... Olduğu yere tekrar uzanırken sırtına batan dal parçası nedeniyle yüzünü buruşturdu. Belkide o kadar rahat değildi. *Yanlızca uyumak istiyorum.* Gözlerini yavaşça kapattı, sertleşen yüz kasları gevşedi, neredeyse gülümsüyor gibiydi, dal parçasını bırak –kuş tüyü bir yatakta uyuyordu sanki. O garip yerden uzaklaştığını hissetti…

" Iolanna! Ne oldu sana? Kalk hadi, sakın uyuma. Anna! Beni duyuyor musun? Cameron, O burada! "

Yeniden sırtının acıdığı hissederken içinden küfretti. Hangi lanet olası yaratıktı onu uykusundan uyandıran? Gidip Iolanna’nın, Anna’nın ya da Cameron’ın –onlar her kimse- olduğu yerde sinir sesiyle bağırsaydı ya! Burada onun aradığı kimse yoktu. Yanlızca uyumak isteyenbu zavallı kız vardı. Ama sesin sahibi, pes edecek gibi değildi. Söylenerek ellerini acıtan zemine koydu ve destek alarak yeniden doğruldu. Ağaçlarda ahenkle sallanan taze yapraklar kadar yeşil gözlerini şaşkın bir ifadeyle kırpıştırdı. Yüzüne çarpan hafif rüzgârı daha yeni hissedebiliyordu... Bir anlık rahatlama ve parmak uçlarından yayılmaya başlayan hissizlik... Alnına düşen ve normale nazaran sönük, yıpranmış saçlarını yüzünden çekmek istedi ama ellerini yerden kaldırırsa yeniden oraya yığılacağından emindi. Tek istediği rüzgârın biraz daha artmasıydı, biraz daha kendine gelmek, nerede olduğunu anlamak, ya da kim olduğunu? Başını zor dik tutuyordu zaten, biraz rahat bıraksa düşecekti…

" Anna? İyi misin? Cameron acele etsenize! Bana bak tatlım, duyuyor musun? Hadi ama! "

Şimdi tamamen yabancı bir adam yüzünü iki eli arasına almış hafifçe sarsıyor ve anlaşılması zor bir şeyler söylüyordu. Ya da bağırıyor muydu? Emin değildi. Belkide tekrar uyumaya çalışırsa iyi hissedebilirdi… Adam tehlikeli birine benzemiyordu zaten, birine benzetmişti herhalde. Belkide yol soruyordur. O buraları bilmiyordu ki zaten. Gözleri yavaşça kapanırken bu kez omuzlarından sarsıldığını hissetti.

" Böyle kal tamam mı? Anlıyor musun? Sakın uyuma. Hadi, diğerleri geliyor, bana tutunarak kalkmaya çalış, yardımcı olacağım. "

Neden kalkacaktı ki? O böyle iyiydi. Yani kesikler ve ağrılar dışında... Kalkmak, isteyeceği son şeydi! Ama adam kararlı görünüyordu. Güçlü koluyla belinden kavramış, neredeyse kız hiç yardımcı olmadan onu kaldırmıştı. Ayaklarını yere basınca bir kez daha o derin acıyı hissetti. Nefesi tekrar hızlanmıştı. Yüzü kasılıp buruşurken başını eğip yere baktı. Alt kısmı yırtılan siyah elbisenin ardında, hafif kan sızan zayıf bacaklarını görünce neden bu kadar zorlandığını anladı. Ama adam onu yürütmekte ısrarlı görünüyordu, o kızı çekiştirip dururken acıya rağmen karşı koyması olanaksızdı. Zar zor birkaç adım attıktan sonra gittikçe yaklaştıklarını farkettiği insan sesleri üzerine, çoktan aşağıya düşmüş başını zorla kaldırdı. Pek seçemiyordu, görüntü git gide bulanıklaşmaya başlamıştı ama iri yarı iki adamın kendilerine doğru koştuğunu görebildi. Yanındaki kaslı yabancıysa onlara doğru gelen iki adama anlaşılmaz bir şeyler söylüyordu. Ne söylediğini anlamak için kafasını pek yormadı, zaten aklı yeterince karışmıştı! Yanlızca zorda olsa birkaç adım daha ilerledi ve tekrar başını kaldırıp ileriye baktı. Şimdi iki adamın arkasında tekerlekli garip bir şey duruyordu. Ah, birde şu ağaçlar bitmiş olmalıydı, ileride asfalt bir yol ve iki adamdan daha fazlası vardı. Somurtarak kafasını iki yana salladı. *Acıdı.* Ufak hareketlerinde sinir sistemini isyan ettirdiğini geçirdiğini unutmamalıydı. Gözü yine tekerlekli şeye takıldı. Hareket ediyor gibiydi, belkide sadece göz yanılması...

" O şey, ne öyle? Bi- "

" Anna, kendini zorlama. Bak geldik. Cameron, Jason yardımcı olun, acele eder misiniz ?! "

Kız güçlü yabancının kendisini kucakladığını ve tekerlekli şeyin içine yerleştirdiğini görebildi. Gerisi sadece anlaşılmaz bir karanlıktı…
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Stevie Owen Blake
Gryffindor II. Sınıf
Gryffindor II. Sınıf
avatar

Erkek Mesaj Sayısı : 861
Yaş : 22
En belirgin özelliği : Cesareti.
Savaş Tarafı : Tarafsız olmayı tercih eder, başkaları için savaşmaz.
RP partneri : Cynthia Monica Maddlyn.
Kan Durumu : Safkan.
Quidditch Konumu : Kovalayıcı.
Asa : The source of courage.
Ruh Hali :

Seviye
Rpg Gücü:
50/50  (50/50)

MesajKonu: Geri: JelenaVanetia.   11/6/2010, 10:31

Toplam 40.
_________________

Pessimist sees only the tunnel, optimist sees the light at the end of the tunnel, with a realistic light the tunnel he sees me next train.


***Cynthia~Owen***
Sayfa başına dön Aşağa gitmek

JelenaVanetia.

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var: Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Dementor's Kiss :: Son Dönem :: Rpg Kutusu Arşiv -
forum kurmak | © phpBB | Bedava yardımlaşma forumu | Haberleşme | Suistimalı göstermek | Ücretsiz blog