Dementor's Kiss


 
AnasayfaPortalSSSAramaKayıt OlGiriş yap

 

AuroraHoly.

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Yazar Mesaj
Aurora Holy Beliancé
Slytherin I. Sınıf
avatar

Kadın Mesaj Sayısı : 3
Yaş : 22
En belirgin özelliği : Ukala-Geveze
Savaş Tarafı : Ne iyi ne kötü; onda her tür numara var.
Kan Durumu : Safkan.
Quidditch Konumu : İzleyici.
Asa : Lanetli Gülüşler

Seviye
Rpg Gücü:
40/50  (40/50)

MesajKonu: AuroraHoly.   8/5/2010, 21:13

Lanet Olsun! Neden şimdi olmak zorundaydı ki?
Sokak soğuk ve karanlık. Adımlarımın sesi beni yaşadığıma ikna eden tek şey. Hiç ses yok. Sonsuz sessizlik elbette onunla beraber sonsuz yanlızlık...
Yağmur saçlarımı ıslatırken iç çekiyorum, bunu haketmiyorum ben. Ailemin beni böyle kabul edeceğine de hiç mi hiç inanmıyorum.
İşaretlendim!
Hayır babamın o sinir bozucu konuşmasını dinlemek istemiyorum ve hayır annemin ne kadar üzüleceğini de düşünmeyeceğim. Kaçabilirim. Onlar fark etmeyecektir.
Eve yaklaştıkça kulaklarımda iz sürücünün sesinin yankıları gitgide kuvetleniyor. Aklımı kaçırıyorum!
Islak kaldırımlara şöyle bir bakış atıyorum. Çamur, toz, toprak, yağmur... Soğuk taşlar. Bana babamın kalbini hatırlatıyor...
Kaldırıma oturyorum. Başımı göğe çeviriyor ve gözlerimden akan yaşları umursamadan bağırmaya başıyorum. "Lanet olsun ya!"
Olamaz, yine mi? Yine öksürük krizi, yine öleceğim düşüncesi... Gitmeliyim. Burada ölmektense, Gece Evi'ne gitmeliyim. Ayağa kalkıyorum. Midemdeki kasıntıyı umursamadan hızlı adımlarla evime doğru ilerlemeye başıyorum. Evet, cidden aklımı kaçırıyorum!
Annem kapıyı açtığında gözleri ağlamaktan kıpkırmızı. Evet tabi, belki duydusal bir film falan izliyordur?
"Aman Tanrım! Aurora sırılsıklam olmuşsun. Hastalanacaksın...." Yine bir öksürük krizi. "Yada hastalandın mı desem." Bana sıkıca sarılıyor. "Ne düşünüyordun ki." diye mırıldandığını duyuyorum. Gözüm hafifçe girişteki aynaya kayıyor. Islak saçlarımın mavi hilali sakladığını görüyorum. Bende neden bağırmadı diye düşünüyordum...
"Anne." Benden ayrılmasını bekliyorum. Elim yavaşça anlıma gidiyor. Şimdi şaçlarımı hilalin önünden çekmiş anneme bakıyorum.
Gözleri fal taşı gibi açılıyor. "Matt!" Çığlığımsı bir feryat. Babam koşarak yanımıza geldiğinde gerçek onu kısa bir süreliğine sarsıyor.
"İşaretlendim."
Hayır anlayışla karşılayamam. Kendimi daha iyi hissetmemi sağlayacak hiç birşeyin olmadığı o soğuk karanlık evrenimde sonsuza dek kapalı kalacağım. Hatta büyük ihtimalle bunun bile üstünden gelemeyip çuvallayacağım.
Korku ilerleyen her saniye benliğimi daha da kaplıyor.
Şimdi yanlızca ben babamın hırçın derin nefesleri ve annemin hıçkırıkları odadaymış gibi geliyor. Orada olduklarını biliyorum ama yanlızım... Tek başıma. Sonsuza dek...

Ağır adımlarda odama doğru gidiyorum. Kapıyı kapatmamla gözlerimdeki yaşların serbest kalması bir oluyor. Mükemmel bir hayatı bırakıp yeniden başlamak istemiyorum.
Korkuyorum, çok korkuyorum...
Duvardaki resimler adeta alay ediyor benimle. Çığlıklarım kalbime doğru akıyor. Hıçkırıklarım da nefes almamı engelleyecek kadar artıyor.
Bir ihtimal arıyorum mutluluk için ama sonuç kendimi daha kötü hissetmeme sebep oluyor. Ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorum...
O anda kimle konuşmam gerektiğini, bana kimin yardım edebileceğini anlıyorum. İçimdeki ses bana bağrıyor, Şaçmalama! Drew var... Anlasana sorun yok Auora. Her şey düzelebilir...
Cebimden telefonumu çıkarıyorum. Açılmasını bekliyorum...
Hızlı arama listemden ilkini tuşluyorum. Drew'la konuşmalıyım. En azından beni kendime getirecektir.
Telefonu tanımadığım bir kız sesi açıyor. "Alo?"
"Şey... Drew orda mı? Ben Aurora..." diye geveleyebiliyorum yanlızca. Kısa bir şok dalgası zihnimi karartıyor. Hayır yapmamıştır bunu bana yapmamıştır...
Ama devam eden saniyelerde kızın sözleri korkularımın yersiz olmadığını kanıtlıyor.
"Drew, bebeğim Aroya mı ne biri arıyor seni..." Daha sonra göz yaşlarım hızlanıyor. Drew'un uzaktan gelen boğuk sesini duyuyorum. "Kahretsin! Çabuk telefonumu ver."
Telefonu tam kapayacakken aldatan erkeğin sloganı ile yalvarıyor Drew. "Açıklayabilirim..."
Elimdeki aleti duvara fırlatıyorum. İçerdekiler büyük ihtimalle sesi duyuyor çünkü bir anlığına evdeki tüm sesler sessizliğin içinde gömülüyor...
Tanrım! Kendimi çok aptal hissediyorum. Ben mutlu olamam. Kimse bana yardım edemez. Yanlızım.
İçimden şu lanet olası ironiye, kötü şansıma gülüyorum adeta. O an herşeyin altüst olduğunu yeniden anlıyorum. Amigo lideri, popülarite kraliçesi Aurora'nın çöküşü gözümün önünde tekrar tekrar sahneleniyor.
Ve karar veriyorum. Tüm hayatıma yeniden başlıyorum...
Ailemin dırdırı olmadan. Gerizekalı Drew'un beni kimlerle aldattığını düşünmeden. Yaşadığım hayatın bin kat iyisini yaşamaya and içiyorum sessizce.
Nefretin, ihanete uğramış masum kalbimin, gördüğü tek sevginin erkeklerin ilgisi olduğu o zavallı kızın intikamını almaya and içiyorum tekrar tekrar.
Bavulumu anlık bir hışımla topluyorum.

Gece Evine gidiyorum...


Başka bir sitede kullandığım House of Night RP'sidir. Sorun olmaz diye umuyorum... Eğer değişmem gerekirse yerine bir başka HP RP'si yazabilirim..
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Stevie Owen Blake
Gryffindor II. Sınıf
Gryffindor II. Sınıf
avatar

Erkek Mesaj Sayısı : 861
Yaş : 22
En belirgin özelliği : Cesareti.
Savaş Tarafı : Tarafsız olmayı tercih eder, başkaları için savaşmaz.
RP partneri : Cynthia Monica Maddlyn.
Kan Durumu : Safkan.
Quidditch Konumu : Kovalayıcı.
Asa : The source of courage.
Ruh Hali :

Seviye
Rpg Gücü:
50/50  (50/50)

MesajKonu: Geri: AuroraHoly.   14/5/2010, 18:38

Betimleme 11/15
Akıcılık 10/10
Yazım/İmla 5/5
Hayal Gücü 7/10
Uzunluk 7/10

Toplam: 40.

_________________

Pessimist sees only the tunnel, optimist sees the light at the end of the tunnel, with a realistic light the tunnel he sees me next train.


***Cynthia~Owen***
Sayfa başına dön Aşağa gitmek

AuroraHoly.

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var: Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Dementor's Kiss :: Son Dönem :: Rpg Kutusu Arşiv -
Yeni bir forum kurmak | © phpBB | Bedava yardımlaşma forumu | Haberleşme | Suistimalı göstermek | Ücretsiz bir blog yaratın