Dementor's Kiss


 
AnasayfaPortalSSSAramaKayıt OlGiriş yap

 

Jørgensen, Martin.

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Yazar Mesaj
Martin Jørgensen
Kofti
avatar

Erkek Mesaj Sayısı : 1

Seviye
Rpg Gücü:
39/50  (39/50)

MesajKonu: Jørgensen, Martin.   8/5/2010, 15:40

Doktoru konuşmaları boyunca içinden beş kere sövmüştü belki ama aldırmıyordu artık, kelimelerin onu bir tank gibi ezip geçmesine izin veremezdi. Hiddetle gırtlağındaki teller sallandı, doktor sanki bezir yemiş gibi bir ifadeyle suratını buruşturup hafifçe öksürdü. "Beyefendi, lütfen sözlerinize dikkat edin. Yoksa güvenliği çağır-" Bina girişinde görmüştü iri yarı güvenlik görevlilerini fakat şu anda cüsseleri umrunda değildi. Kendini bir düzine görevliyle dövüşebilecek durumda hissediyordu. Oda da tüm bina gibi beyazdı, beyaz Martin'e anlamsız şekilde soğukluk ve yapaylık hissi veriyordu. İki damla yaş gözlerinden aşağı onu uyaran bir sıcaklıkla süzüldü. Martin de doktor kadar sakin görünmeye çalışarak hiçbir şey söylemeden, usulca ceketini aldı. Bembeyaz duvarlara zıt gibi simsiyah ceket sırıtıyordu. Ceketini sırtına geçridikten sonra son kez doktoru süzdü. Adam sanki gülümsüyor gibiydi, Martin'in onu gözlediğini fark edince gözlerini kısıp "Zerre kadar umrumda değilsin." havasında bir bakış fırlattı. Martin de bunun aşağısında kalmadı fakat o sesli biçimde "Sen de benim." diyebildi sadece. Biraz önce ağzına geleni söyleyip söven Martin'in şimdi boğazında kelimeler düğümlenmişti. Devam edemedi, kapıyı çarpıp odadan çıktı.

Hava ne soğuk ne de sıcaktı. Berbat ediyordu böyle kararsız havalardan. Kimden mühlet isteyebilirdi? Kendini bildi bileli oturmuş bir arkadaş çevresi yoktu. Aklına iki kişi geldi; ilki annesiydi. Annesiyle hiçbir zaman gerçek bir ilişki kuramamıştı. Bunun nedeni şüphesiz annesinin çizdiği saygı çerçevesinde hareket etmek zorunda olmalarıydı. Bir de otoritesi vardı tabi ama babasının ölümünden sonra ne Martin'i ne de kız kardeşini önemsememeye başladı. İlk başlarda bundan rahatsız olsalar da zaman ilerledikçe ona hak vermeye başladılar. Otoritesi kendine yeni bir sevgili bulduktan sonra geri döndü. Çocuklarının bu adamla ilgili bilgisi yalnızca otuz dokuz yaşında olduğuydu. Martin'in bu bilgiye dahi ihtiyacı yoktu; tıpkı üvey babaya ihtiyacı olmadığı gibi. Ankesörlü telefonun tuşlarını yenmiş tırnaklara sahip elleriyle, titrek titrek bastı. "Alo?" Annesi bir genç kızın sesine sahip değildi. Elleri kadar titrek sesiyle meraklı sesi yanıtladı: "Alo, Merope? Ben Martin. Annem-, annem evdedir, değil mi? Evde mi?" Saçmalaığının farkında değildi büyük ihtimalle. Devam etti: "Verir misin? Annemi. Evdeyse yani. Evdedir." Kız da Martin kadar affallamıştı. "Aa- evet. Evde. Bir dakika bekler misin?" Ahizeden önce uğultu gibi bir ses geldi, sonra genç kız haykırdı: "Anne! Martin telefonda!" Derin bir nefes alıp hafifçe öksürdü. Ne diyeceğini düşünmemişti. Annesi telefonu açana kadar, -yani yaklaşık altı saniye boyunca ufak bir paniğe kapıldı. Beynindeki normlar zamanla yarışıyordu. Anne, bana mühlet verir misin? Benim mühletim bitiyor da. Mutlu olurum. Verirsen. Mühlet. Yok, çok aptalca olurdu. Canından bezmiş tonda ses ahizede yankılanınca kendine geldi. [color:2e5f=##8FBC8F]"Martin?"
Annesi konuşmaya başlamıştı. Yine o derin nefesi aldı, yine hafifçe öksürdü ve yine konuştu: "Anne. Merhaba. Ben evdeyim. Doktordan döndüm. Şey, ben hastayım. Kanser. Mühletim azalıyormuş. Gerçi kredi kartına yüzde yirmi indirim var ama ben, yani- saçma. Anne, ben yirmi dört yaşında ölmek istemiyorum!" Son cümleyi kendinden emin bir şekilde vurgulayarak söylemişti. Birkaç saniye bekledikten sonra dıt-dııt sesiyle irkildi. "Anne?" Ahizeyi yavaşça kapattıktan sonra "Biliyordum." diye mırıldandı kendi kendine.

Kartı yine köşeden geçirdikten sonra Eric'in numarasını tuşladı. Bu sefer parmakları titremiyordu. Lucas, onun üniversite arkadaşıydı. Martin daha sadece sekiz kızla çıkmışken, Lucas ikinci sınıfta, birinci sınıflardan bir kızla evlendi. Birlikte çoğu şeyi paylaşmışlardı fakat cevabın olumsuz olacağından emindi. "Alo?" Lucas'ın sesi belli olacak şekilde kalınlaşmıştı. "Alo Lucas? Ben Martin. Üniversiteden." Tanıyacağını biliyordu. Tanıması gerekirdi. "Martin? Tanıyamadım." Ama tanıyacaktı. Derin bir nefes alıp "Martin Jørgensen." Soyadıyla tanıyıp tanımayacağını öğrenmeden annesine anlattığı hikayenin aynısını ona anlattı. Bu sefer aldığı cevap sinir bozucu kadının bip sesinden sonra mesaj bırakmasıyla ilgili değildi. "Bak, gerçekten seni hatırlamıyorum. Üzgünüm. Ama hatırlasaydım da sana mühlet veremezdim çünkü otuz yıl gibi büyük bir mühletimi Clémentine'e verdim. Kaza yaptı." Ahizeyi yerleştirmeden önce "Daha iyi bir bahane bulabilirdin Luc." dedi. O zengin sıfatlı ibneler iki yüz yıl yaşayacakken o sadece yirmi dört yıl mı yaşayacaktı? Haksızlık.

A L T I G Ü N S O N RA

Haberlerde.


"Yirmi dört yaşındaki kanser hastası Martin Jørgensen mühletinin azalması sebebiyle intihar etti. Cesedi komşular tarafından kokması nedeniyle fark edilen Jørgensen, son notunda isyan etti. Son zamanlarda mühletin azalması sebebiyle artan intiharlar yüzünden devlet mühlet alımını yasakladı. Ayrıntılar haberimizde."

#Daha önce bir sitede yapılmamıştır.
#Jlauvodé Venus Vasillissâ ile aynı IP adresi, farklı karakterler ama. Duru o. Ben Devrim.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Stevie Owen Blake
Gryffindor II. Sınıf
Gryffindor II. Sınıf
avatar

Erkek Mesaj Sayısı : 861
Yaş : 22
En belirgin özelliği : Cesareti.
Savaş Tarafı : Tarafsız olmayı tercih eder, başkaları için savaşmaz.
RP partneri : Cynthia Monica Maddlyn.
Kan Durumu : Safkan.
Quidditch Konumu : Kovalayıcı.
Asa : The source of courage.
Ruh Hali :

Seviye
Rpg Gücü:
50/50  (50/50)

MesajKonu: Geri: Jørgensen, Martin.   14/5/2010, 18:35

Betimleme 10/15
Akıcılık 10/10
Yazım İmla 5/5
Hayal Gücü 6/10
Uzunluk 8/10

Toplam: 39
.


_________________

Pessimist sees only the tunnel, optimist sees the light at the end of the tunnel, with a realistic light the tunnel he sees me next train.


***Cynthia~Owen***
Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Jørgensen, Martin.

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var: Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Dementor's Kiss :: Son Dönem :: Rpg Kutusu Arşiv -
Yetkinforum.com | © phpBB | Bedava yardımlaşma forumu | Haberleşme | Suistimalı göstermek | Ücretsiz blogunuzu yaratın