Dementor's Kiss


 
AnasayfaPortalSSSAramaKayıt OlGiriş yap

 

William Moore Pendragon

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Yazar Mesaj
William Moore Pendragon
Ravenclaw I. Sınıf
avatar

Erkek Mesaj Sayısı : 11
Yaş : 21
En belirgin özelliği : Akıllı ve çalışkan olması...
Savaş Tarafı : ZAY
Kan Durumu : Melez
Quidditch Konumu : İzleyici
Asa : The Tears of The Phoenix
Ruh Hali :

Seviye
Rpg Gücü:
42/50  (42/50)

MesajKonu: William Moore Pendragon   18/4/2010, 18:57

"Annemi en son gördüğüm günü hâlâ hatırlıyorum... Soğuk, puslu bir hava. İç karartıcı, ıssız bir gece. Sanki bir kâbus gibi... Bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyordu. Londra'daydım. Tarihi hatırlamıyorum... Ama yaklaşık sekiz yaşlarında olduğum kesindi.

Diagon Yolu'ndaydım. Evet, ben bir büyücüydüm, Melez bir büyücü. Babam Muggle, annemse bir Cadı'ydı. O günler o kadar mükemmeldi ki... Mutlu ve huzurlu bir şekilde yaşıyordum, hiç sorun yoktu...

O gün neler olduğunu mu merak ediyorsunuz? Anlatayım o zaman:

Bir sonbahar günü olmalıydı, çünkü daha önce de dediğim gibi feci hâlde yağmur yağıyordu. Diagon Yolu'nun ortasında yürüyordum. Nereye gittiğimi bilmiyordum, yalnızdım. Tüm dükkanlar kapanmıştı. Evlerde coşkuyla yanan şömine ateşlerinin cılız ışığıyla aydınlanan sokakta önümü zar zor görüyordum.

Üstüme en sevdiğim siyah büyücü cüppesini ve uzun pelerinimi giymiştim. Pelerinin kukuletası kafamdaydı. Sessizce ilerliyor, sivri burunlu siyah ayakkabılarımın ses çıkarmamasına dikkat ediyordum.

Orada yalnız başıma gece gece dolaşmamın sebebi şuydu: Annem. Diagon Yolu'nun yakınlarında otururduk, bu yüzden annem her gün birkaç saatliğine beni buraya getirirdi. Avcumun içi gibi biliyordum tüm sokakları, neyin nerede bulunduğunu... Her hafta Flourish&Blotts'tan bir kitap alırdım.

Ama bir gün, her şey değişti. Yine Diagon Yolu'na gitmiştik. Annem bana Çatlak Kazan'da yiyecek bir şeyler almıştı. Bir masada, şöminenin kenarında, o sıcacık ateşin verdiği rahatlamayla yemeğimizi yiyorduk. Sonra yanımıza korkutucu bir adam geldi. Uzun boylu ve iriyarıydı. Uzun, siyah bir cüppe, pelerin ve bir çift çizme giymişti. Kukuletası kafasındaydı ve yüzü kapkaranlıktı, kim olduğunu göremiyordum. Annem taş kesilmişti. Hemen ayağa kalktı ve bana tatlı bir sesle şöyle dedi: "Sen burada otur ve yemeğini ye, tatlım. Sakın buradan ayrılma, tamam mı? Ben hemen dönerim." Kafamı sallayarak onayladım. Korkmuştum. Annem kızıl saçlarını savurarak tedirgin bir şekilde adamın peşinden ilerleyip dışarı çıktı.

Bana hemen döneceğini söylemiş olsa bile, annem oldukça uzun bir süre sonra geri geldi. Çok yıpranmış görünüyordu. Beni görünce hemen yüzüne bir gülümseme kondurdu. "Her şey yolunda, Will. Sadece iş meseleleri," dedi yanıma gelerek. "Ah, yemeğini bitirmişsin. Haydi, gidelim o zaman." Parayı ödeyerek dışarı çıktık ve hızla eve döndük. O günden sonra da bir daha Diagon Yolu'na adım atmadık. Nedenini bilmiyordum, ama anneme ne zaman bu konuyu açsam hiç cevap vermiyordu. Ben de artık Diagon Yolu gezilerimizi unutmaya karar vermiştim, annemi ikna edemeyecektim.

Yaklaşık iki ay sonra garip bir şeyler oldu. Bir gece vakti garip tıkırtılar duyarak uyandım. Babam hâlâ horluyordu, ama bu gürültüyü duyup da nasıl uyanmazdı ki? Hemen yanına gittim. Kapıyı açtığım anda soğuk bir esinti yüzüme çarptı ve saçlarımı yaladı. Gözlerimi kısıp baktığımda, camın açık olduğunu gördüm. Perdeler rüzgârla birlikte dalgalanıyordu. Babam hâlâ uyuyordu, ama yanına baktığımda annemin gitmiş olduğunu gördüm.

Hemen o tarafa koştum. Yatağın üzerinde bir not vardı:
"Sevgili William,

Seni böyle, bir anda terk edip gitmeyi hiç istemezdim, emin ol. Ama bu zorunluydu, hem senin hem de babanın güvenliği için. Beni kaçırdılar. Seninle Diagon Yolu'na en son gidişimizde gördüğün adam ve arkadaşları beni kaçırdı. Nereye götürüldüğümü bilmiyorum. Bugüne kadar her gece bekledim, çünkü beni bu gece kaçıracaklarını biliyordum. Ama birilerini önceden alarma geçirseydim, onlar bunu öğrenir ve size zarar verebilirdi. Bu notu az önce yazdım, gelmelerinden birkaç saat önce, bundan habeleri yok. Sakın beni aramaya kalkışma. Yapman gerekenleri biliyorsun, Will. Bakanlığı alarma geçir. Babanı uyandır. Gerisini onlar halleder.

Seni her zaman sevecek olan annen,

Victoria Isabelle Pendragon"


Bu mektubu okuduktan sonra yıkılmıştım. Hüngür hüngür ağlamaya başladım. Annem her ne derse desin, babamı uyandırmayacak, Bakanlığı alarma geçirmeyecektim. Bu işi onlara bırakmayacaktım. Bu işi ben halledecektim. Eğer annemi öldürürlerse, ben de onunla birlikte ölmek istiyordum. Sonradan anladım ki, meğersem o gün annemi gördüğüm son günmüş.

Hazırlıklarımı tamamladığımda evden çıktım. Ne yaptığımı bilmiyordum, öfke ve annemi kurtarma düşüncesi gözümü kör etmişti. Ve işte şimdi, Diagon Yolu'nda yürüyordum. Size şu an neler olduğunu anlatmıştım. Evet, nereye gittiğimi bilmiyordum, çünkü annem de bilmiyordu. Başkalarına da sormayacaktım. Hayır, yardım almayacaktım. Dedim ya, bu işi ben halledecektim.

Daha asa kullanmayı bile bilmeyen sekiz yaşındaki bir çocuğun bu adamlar karşısında neler yapabileceğini merak ediyorsunuz, değil mi? Ben de merak ediyordum, ama cevabı bilmiyordum.

Ama tek bildiğim şey, her ne pahasına olursa olsun, her ne kadar tehlikeli olursa olsun, bu işin sonunda ölüm bile olsa; aklımdaki tek düşünce, o an yapmak istediğim tek şey şuydu: Annemi bulmak ve kurtarmak..."
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Stevie Owen Blake
Gryffindor II. Sınıf
Gryffindor II. Sınıf
avatar

Erkek Mesaj Sayısı : 861
Yaş : 22
En belirgin özelliği : Cesareti.
Savaş Tarafı : Tarafsız olmayı tercih eder, başkaları için savaşmaz.
RP partneri : Cynthia Monica Maddlyn.
Kan Durumu : Safkan.
Quidditch Konumu : Kovalayıcı.
Asa : The source of courage.
Ruh Hali :

Seviye
Rpg Gücü:
50/50  (50/50)

MesajKonu: Geri: William Moore Pendragon   18/4/2010, 19:19

Betimleme 12/15
Akıcılık 8/10
Yazım/İmla 5/5
Hayal Gücü 9/10
Uzunluk 8/10

Toplam: 42.

_________________

Pessimist sees only the tunnel, optimist sees the light at the end of the tunnel, with a realistic light the tunnel he sees me next train.


***Cynthia~Owen***
Sayfa başına dön Aşağa gitmek

William Moore Pendragon

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var: Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Dementor's Kiss :: Son Dönem :: Rpg Kutusu Arşiv -
Forum kurma | © phpBB | Bedava yardımlaşma forumu | Haberleşme | Suistimalı göstermek | Bir bloga sahip olmak